Yirminci yüzyilda üc yazar huzursuzlugumuzu, acilarimizi ve korkularimizi en iyi sekilde dile getirdi. Bunlar Pirandello, Kafka ve Borgestir. -Leonardo Sciascia

Her sey adamin aynaya bakip da ters giden bir sey oldugunu fark etmesiyle basladi. Karisinin da belirttigi üzere burnu bir parca yamuktu. Dahasi is orada bitmiyordu, simdi kendini en bastan var etmesi, bunun icin de söyle bir kendine yabancilasip uzaktan bakmasi gerekiyordu bu yabanciya. Bu istemsiz kesfi sonrasinda rahat hayati bir anda altüst olan Vitangelo Moscarda icinde barindirdigi diger benliklerin pesinde ne mizahtan ne de dramdan yoksun bir maceraya ativerdi kendini.

Nobelli yazar Pirandellonun yazmasi uzun yillarini alan saheseri Biri, Hicbiri, Binlercesi önyargilar üzerinde yükselen toplumda bireyin bagimsiz bir kimlige, özgürlügüne kavusmasi üzerine, yanilsamalarla dolu bir anlati.